week 2

Huis schoon , was gedaan , eten gekookt ... omg word ik dan misschien toch ooit een huisvrouw... . Nou ik dacht het niet! Na 3 keer af te hebben gewassen, is het de beurt aan meneer zou je denken. Zegt hij dood leuk , hier doen de vrouwen dat (mijn gedachten: ja zodat jij lekker voetbal kan kijken, aanmehoella).Dus heb ik op deze opmerking een aardig antwoord gegeven. Deze ging als volgt: Ik ben je huishoudster niet en als je wel iemand wil die alles voor je doet heb je aan mij de verkeerde . Met als gevolg dat hij (na een uur..) toch even heeft af gewassen. Het duurde even maar het kwartje is gevallen

We zijn naar een kapsalon geweest , ik was best benieuwd hoe ze hier een kapsel creëren. Ik geloof niet dat ik qwa knippen veel kan leren . Als ik zie wat voor materialen ze gebruiken zou ik gillend weg rennen als hij m'n haar zou knippen. Het epileren met een touwtje zou ik wel willen leren, dus is het mij uitgelegd en oefen ik het nu op Ali z'n hand

Ook het scheren leek alsof je het zomaar gewoon even doet... dus kreeg ik het mes in m'n hand om het even op vriendlief z'n gezicht uit te proberen. Ik zag de paniek in Ali z'n ogen dus heb het maar niet gedaan ... nee zo erg was het ook weer niet maar ik vind het zelf toch te eng om een mes op iemands gezicht te zetten, Ali blij Wel kreeg ik de uitnodiging om iedere dag langs te komen zodat ik het kan leren , dus wie weet over een paar weken ...

Groente en fruit kan je hier het beste kopen om de markt. Het kost ook allemaal geen drol. Van de week 1 grote , 4 normale en 2 kleine handdoeken gekocht voor nog geen 20 euro. Een vergiet voor 0.40 cent , volgens mij is de action nog duurder. Maar zo ook op de markt dus. We hebben aardbeien, tomaten, komkommers, appels en sinasappelen gekocht, van dit alles 1 kilo en waren nog geen 7 euro kwijt.

Ook zijn we bij een vrouw langs geweest die zelf heel waarschijnlijk terug moest naar Nederland en daarom wat spulletjes had die ze weg deed. Daar zat van alles bij, van boorden tot theedoeken, erg fijn want die kan je bijna niet vinden hier. Alles is opgeruimd en heeft z'n eigen plekje en het meeste is ook al gebruikt dus we konden het allemaal goed gebruiken

Ze had die middag een sollicitatie gesprek en is aangenomen , ook had ze een leuke mededeling... ze zochten nog meer mensen , voor het transfer van het vliegveld in Alanya naar de hotels. Als ik een verblijfsvergunning aan kon vragen kon ik maandag op gesprek komen. Het was voor Neckerman en hun zouden ook mijn werk vergunning regelen, helemaal perfect dus. Ik helemaal gelukkig , totdat we bij het politie bureau aankwamen om te vragen wat er allemaal voor nodig is. Een paspoort ! laat ik die nou net niet hebben. Dus geen werk voor mij . Dan maar een Turks telefoon nummer aanvragen. Als je een Nederlandse telefoon hebt moet je deze laten registreren wil je een Turkse sim kaart erin kunnen doen. Wat heb je daar voor nodig... een paspoort ! vrijdag was dus een regel rechte kut dag maar ja. Als ik weer terug ga weet ik in ieder geval dat ik een paspoort aan vraag, dat maakt het allemaal een stuk makkelijker .

We zullen zien wat volgende week ons gaat brengen

daar ging ik dan...

...op naar het vliegveld. Ik was er veel te vroeg maar ja beter te vroeg dan te laat … Eenmaal door de douane heen kon ik lekker gaan shoppen, ik had toch genoeg tijd. Na even te hebben gelopen merkte ik toch echt dat ik de verkeerde schoenen aan had om te shoppen dus ging ik maar even een boekje lezen , ik hoefde toch nog maar een uur en dan zou ik vertrekken . TODAT ik op het bord keek waar opstond : ANTALYADELAYED 16.45 (ik zou om 15.00 gaan) omg , ben uit verveling maar een mcflurry gaan halen , niet goed voor de lijn maar een goed tijdsverdrijf (A) De vlucht zelf ging gelukkig goed, er zijn geen rare dingen gebeurd en mijn koffer is ook gewoon op de zelfde bestemming als mij aan gekomen, ook erg fijn aan gezien bijna mijn hele leven in dat ding zat

Toen we geland waren kwamen er toch wel wat zenuwen , eindelijk zie ik Ali weer naar zo’n lange tijd, zou hij er wel staan (je weet maar nooit natuurlijk

) En ja hoor, daar stond hij, op mij te wachten in de REGEN. Welkom in Turkije … Maar Ali zelf maakte de regen niet meer zo belangrijk

Op naar de auto om daar zijn zus en zwager te ontmoeten , wat best spannend was omdat hun geen engels spreken en we dus ook niet 1op1 konden praten. Via Ali ging het natuurlijk wel maar je voelt je aardig debiel als je al enige niet begrijpt wat er gezegd wordt en waarom ze lachen …

De eerste 5 dagen waren we bij Sevilay (Ali zijn oudste zus) waar ik eerlijk gezegd een beetje tegen op zag maar dat was helemaal niet nodig . Oke ik voelde me nog steeds debiel natuurlijk maar ze heeft me wat Turkse woorden geleerd, sommige tot vervelens toe maar die weet ik nu wel het beste dus ik klaag niet

Het klinkt misschien raar maar het lijkt hier wel een soort van andere wereld , je kan fruit kopen langs de weg en heb je een kip nodig, geen probleem .. ook gewoon te koop (het lijkt wel koningginnedag alleen dan anders

) Op de (snel)weg van Antalya naar Alanya (je mag er 80 geloof ik) stonden om de +/- 200 meter mensen aardbeien, sinaasappelen en citroenen te verkopen. En als je iets wilt, dan stop je gewoon even, moet je in Nederland eens doen ik denk niet dat ze blij van je worden dan. Ook kwam ik nog een auto tegen met 2 geiten erin, en niet dat deze overdekt was ofzo nee gewoon een cabrio bestelbus achtig ding , levens gevaarlijk maar jah wat maakt het uit, doe je gewoon … Eerst zijn we even langs de schoonfamilie van Sevilay gegaan. (Voor mij) ook een hele belevenis. Toen we daar aankwamen zaten er wat mensen te picknicken en dat met veel producten uit eigentuin. We mochten er zelf citroenen plukken(deze roken door de schil heen al heel lekker) Ik moet eerlijk zeggen dat ik dat best vreemd vind omdat het toch van iemand is die ik niet echt ken dus heb het aan Ali z’n zus overgelaten

Ook hun huis was helemaal nieuw voor me, er was een soort van 2^de huiskamer buiten , wat best handig is als het binnen te warm wordt in de zomer. Eenmaal klaar om naar huis te gaan , moet iedereen nog even gekust worden alsof je ze al jaren kent, hier zijn het er 2 in plaats van 3 dus als ik dat even vergeet, krijg ik er gewoon 4

Na dit bezoek gingen we eindelijk naar ons eigenhuisje , en hoe gezellig het ook was de eerste 5 dagen, het is toch fijn om even alleen samen te zijn. S’avonds kwamen Ali z’n ouders en zus met haar kinderen nog even langs om het huis te bewonderen , en ik moet toegeven(aan iedereen die mijn geklaag over het huis heeft moeten aanhoren …) het valt best mee. Onze koeien bank zit best lekker en het uitzicht is ook mooi dus ik zal niet meer klagen

De eerste week is al weer bijna voorbij , de tijd gaat zo snel. Dat betekend dat ik het naar mijn zin heb en ik ben blij dat ik de stap heb genomen om hierheen te komen. Ik ga maar eens het huis schoonmaken want sommige dingen zijn echt te vies om beet te pakken, en als ik iets vies vind nou dan is het echt vies kan ik je vertellen

Groetjes van mij en Ali

Nog een paar dagen ....

Het is bijna zo ver...

Nog een paar nachtjes slapen en dan ga ik EINDELIJK naar mijn lover in Turkije.

Tenminste, als het vliegtuig vertrekt... aangezien ze het hadden over sneeuw en mijn vluchttijd al 2 keer is veranderd, zal het mij niet verbazen als er iets gebeurd waardoor dat ding niet de lucht in gaat

Verder informatie of ik wel of niet ben opgestegen volgt nog

Alle voorbereidingen zijn gedaan en wanneer mijn koffer ingepakt is ben ik in ieder geval klaar om te vertrekken. Het inpakken van mijn koffer gaat nog wel even vervelend worden , want als ik zie wat er in moet en hoe groot de koffer is zakt de moed me toch echt in m'n schoenen..... beetje jammer. Maar we zullen zien en met een beetje geweld past alles (A)

Waarschijnlijk hebben we geen internet in ons appartement, (best jammer want dan kan ik gtst niet volgen ...) het kan dus even duren voordat ik een reactie geef of een nieuw verhaal op mijn blog zet. Ik zal ook proberen om wat foto's erop te zetten maar dat ligt er een beetje aan hoe handig ik ben met een usb stick

Ergens rechts onder staat een balkje waar je je email op kan geven zodat je op de hoogte kan blijven van wat ik allemaal ga beleven daar. Dit worden waarschijnlijk heel veel verhalen onder het mom van ik-die-een-mislukte-huisvrouw-is, maar we zullen zien

Mijn volgende blog zal pas zijn als ik in Turkije ben en tot die tijd ga ik me nog even mentaal voorbereiden op het feit dat ik mijn bed 3 maanden moet missen (en natuurlijk ook mijn vriendinnen en familie (A)).

Groetjes uit het koude Nederland,

Karin

Welkom op mijn Reislog!

Hallo en welkom op mijn reislog!

Dé plaats om op de hoogte te blijven van alle avonturen en ervaringen tijdens deze reis. Vanaf nu zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waar ik me bevind en waar ik ben geweest! Meer informatie over mijzelf en de reis die ik ga maken vind je in het profiel.

Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.

Ik zie je graag terug op mijn reislog en laat gerust af en toe eens een berichtje achter!

Leuk dat je met me meereist!

Groetjes,

karin